İnsan kendi eliyle yarattı tanrılarını                   Daha Allah ile cihan yok iken    

Kendi bedenini, sesini, giysilerini                     Biz anı var edip ilan eyledik

Verdi onlara.                                                  Hakka hiç bir layık mekan yok iken                

Beygirin, aslanın, koca öküzün                        Hanemize aldık mihman eyledik

Eli resme, heykele yatkın olsa

At, tanrısını at biçiminde yapar,                        Kendisinin henüz ismi yok idi

Aslan, kendi biçiminde.                                    İsmi şöyle dursun cismi yok idi

Öküzün tanrısı, öküz biçiminde olur.                 Hiç bir kıyafeti resmi yok idi

                                                                       Şekil verip tıpkı insan eyledik.

Habeşler diyorki bizim tanrıların

Burunları basıktır, derileri kara.                                             Edip Harabi Baba

Trakya’lılar diyorki, bizim tanrıların

Saçı kırmızı gözleri ela.

 

                             Zanofones  M.Ö. 563-473                                     

 

 

 

O’nu kendinizde bulamazsanız                   Biz alemin Tanrısı olarak ancak insanı bulduk,

Başka nerede arayabilirsiniz.                      Fakat bu çeşit insanı da nadir bulduk.

                                                                  

                               Zen Şiiri                                             14.y.y. İran’lı Fazıl-ı Yezdan

 

 

 

Çılgınlar tanrısal vahiy ararlar                             Sen ki bin bir türe adalet dağıtırsın,     

Göğün-Yer’in işaretlerinde                                adil değilsin.

Ben bilgelik ararım                                            Yetmiş iki millete rahmet yağdırırsın,     

Zaman ve dünyanın işaretlerinde.                        rahman değilsin.

Kimi leri ahmakça kaygılara kutsal der.              En eskilerden eskisin

Ben ahmakça kaygıları                                       kadim değilsin.       

bırakmaya kutsal derim.                                     Göğü geren, yeri seren,   

Kimileri mucizeleri kutsal sayar                           varlıklara biçim veren ki sensin

Ben mucize olmıyanı kutsal sayarım.                   Halik değilsin.      

 

                      Yin Fu Jin  “Sırlar Kitabı”                                                                         

                                                                            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tanrı sana gösterir kendini                                       Bilge yüce varlığın seyrine dalar,

Hayatın sayısız biçimlerinde.                                    Gafil ise onda dostluk düşmanlık arar.

O’nu her şeyin içinde görmeyen                               Ey can sana akıl niçin vermiş veren,

Bu dünyada boşuna arayacaktır.                              Kendini bil, yolunu bul yitip gitmeden.

Sadece yaşayan her şeyi seven kişi

Gerçekten Tanrıya hizmet eder.                               Dün izledim de seni coştum birden bire,          

                                                                              Çıktım senin yerin dedikleri yere.                                                                    

              19.y.y. Hint’li bilge Ramakrişna.                Bir ses yükseldi ta yukarılardan,                                                                                      yıldızlardan.

                                                                               Gafil dedi, bizde sandığın Tanrı sende.

                                                                                                                                             

                                                                                                                  Ömer Hayyam

 

 

 

Çarşıda, manastırda yalnız Tanrı’yı gördüm.                                         Bu tılsımı bağlayan

Düzde, dağda yalnız Tanrı’yı gördüm.                                                  Türlü dilde söyleyen

Ne tin, ne gövde, ne ilinek, ne töz.                                                       Yere göğe sığmayan

Ne nitelik, ne neden, yalnız Tanrı’yı gördüm.                                        Sığmış bu can içinde

Gözlerimi açtım, beni kuşatan yüzünün ışığıyla,                                      Çok aradım özledim  

Bir mum gibi eridim ateşinde.                                                               Yeri göğü aradım

Parlayan yalımlarda yalnız Tanrı’yı gördüm.                                          Çok aradım bulamadım

Açıkça kendimi gördüm kendi gözümle.                                               Buldum insan içinde

Tanrı’nın gözüyle bakınca yalnız Tanrı’yı gördüm.      

                                                                                                                                Yunus

                                        İran’lı Kuhi Şirazi

 

 

 

Zatı Hakkı anla, zatındır senin.                      Kimsiniz? Nereden geliyorsunuz? Sana benzer Sen seni bilmek, necatındır senin hiç bir şey görmedim daha önce.

Gayri bakma, sende iste,sende bul.              “Yaratıcı” insanoğluna baktı         ve... bu yeni

Hem     sıfatı, hem sıfatındır senin                  garip varlığın kendine bu denli benzeyişine şaşırdı.

                                                                      

     

                   

                  Ozan Niyazi.                                   Eskimoların yaradılışa ilişkin bir efsanesi